Boş Beyin Şiiri - Bayram Leventoğlu 2

Ben bilmiyorum iki gözüm önüme aksın ki bilmiyorum
Hikaye anlatmasını da, dinletmesini de
Ne bin bir gece masallarını okumuşluğum oldu
Ne de tanıştım Ali Baba'nın haramileriyle.
Kış geceleri bitmek bilmez, insanın uykusu gelmez kolayına
Hele çocuksan, dün geceden uykunu alamamışsan ses istersin uyumak için
Ve nefes istersin soğuk odada ısınmak için.
Mevsim Zemheri, kar yol vermiyor kurttan tilkiden gayriye
Tek ses onların ve korkudan dişleri takırdıyor koyunların
Bilir misiniz kurt istemez ne isterse alır canı pahasına
Ama tilki öyle bir sesle yalvarır ki kalçanızdan bir parça kesip veresiniz gelir.
İşte öyle karanlık gecelerde ahşap kapıyı çalan huzurumuzu çalandır
Mutlaka darda kalandır.
Zaten Dünya yalandır değil mi felsefe
Kapıyı açan yüreğin sesidir, insanın insana merhametidir.
Aristo, Aristoteles bilmem daha hangi teres
Söylenmedik cümle bırakmamışlar ki geriye
Zaten gürül gürül yanıyor ocak
Birkaç dal daha fazla yanarsa ne olacak
Bir candır kurtulacak.
Söylenmemiş sandığım bir cümlemin de sahibi çıkmasın isterim
Güneş müjdeleyecek sabahı vakti olana
Hep acele eder insanoğlu, her yolculuğa çıkacak gibidir de valizi hazır
Doymaz ki insan Dünyaya, gözleri yaşarken aç olanın gözleri açıktır öldüğünde.
Sultan Palamut’un palamarını tutan çımacı küsmüş iskele babasına
Meyhaneye giderken teneke bağlamışlar arkasına
Sanmış ki fincancı katırları geliyor peşi sıra
Birisi basmış bir yerde tenekeye ve ayılmış çımacı ve dönmüş iskele babasının başına
“Zaten sarhoşmuşum boşuna gidecekmişim meyhaneye, boşa masraf işte”