Ömrünce gözledin ufku bekledin
Tanın ağarmadı şafak atmadı
Kokular düşledin rüzgâr kokladın
Yağmurlar yağmadı tohum bitmedi
Mevsim mi bozuldu toprak mı doymaz
Hiç kimse kimsenin sesini duymaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gercekten cok hos bir siir olmus.Gunumuzde yasanan gercekleri acik acik anlatiyor.Etkilenmemek mumkun degil,ellerinize ve yureginize saglik.Tebrik ediyor ve saygilar sunuyoruz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta