Bor Hep Gülsün Şiiri - Dursun Özden 3

bor hep gülsün

‘başkent yarası, yüz karası-yarasa, o işe yaramasa
hitit güneşi ırak, 500 kez zıplayan çekirge-bir tuzak
ve anadolu ekini haşaratı, kirli-kibirli-zararlı yavşak’

ona karşın; bir asırdır, umut gelini hep gülsün diye
ve çankaya burcunda dalgalanıyor, al bayrak-yine

yitik zamanda, bilinmez yokluğun sırdaş kışı-yazı
estetiği cebeci avazı, sürmeli-sümer güzelin hazı

o şarkı kızı, ağustos böceği nazı, telaşlı bal arısı
hak yolu, karınca sabrı mor ve ışığı başak sarısı

ve mülkiyeli, sevgili gülsün bor, öz canına kıydı
neden-niçin? sor, çankaya son kale, son durak

geçmedi bor pazarı, ona değdi kem göz nazarı
okçu suyu gözesi ak-duru, el verdi baba, öz-arı

göz evim-kitap yurdum, ata kemalim-bin çiçekli
seymenler otağı-bahar kokulu nuray ile nurhak

şiirin başkenti mavi vatan ve gelin alı, en kıyak
destanım kanayan şafak, o kan kırmızı sancak

nevruz yeşili bor, hep gülsün diye, gönül çığlığı
yankısı-güz sarısı sunak-o can bereketli başak

gülsün bor ile hüdavend hatun kam ana, toprak
onlar sevgisi sebil anadolu bacısı, ahi evi-uğrak

dursun özden