Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aldım kalemimi desturla ele,
Sazım akort edip dokundum tele,
Ne demek uğrunda divane bile,
Dost ayağı basmış yol olmak için…
Bodrum yarımada,yarısı hasret,
Kalan yarısı da gönlüme cennet,
Ahret vapuruna almadan bilet,
Gönülden gönül’e,sel olmak için…
tek kelimeyle olağanüstü güzel bir şiir.tebrikler hocam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta