Bitmeyen Uyku Şiiri - Kasım Kobakçı

Hiç hayal ettin mi, bir yaprağın dalından kopuşunu?
Ağacın tepesinden, köklerine süzülüşünü.
Hiç aklına geldi mi, boşluğa bırakılan bir tüy?
Yere değene dek, havada asılı kalan o sükuneti.
*
Hiç diledin mi, saatin akrep ve yelkovanını dondurmayı?
Rüyanın en tatlı yerinde, uyanmadan durmayı,
Hiç arzuladın mı, o eşsiz dinginlikte donmayı?
Hiç tecrübe ettin mi, gürültüsüz o ıssızlığı?
*
Hiç kafa yordun mu, veda vaktine?
Son bakışını, kime atacağına?
Son şarkını, ne vakit dinleyeceğine?
En son, hangi sözü fısıldayacağına?
Son adımını,
Son dokunuşunu,
Son uykunu.
*
Soğuk bir mermere, yaslayıp başını,
Seni kucaklayan, toza karışıp,
Dünya yükünü, sırtından attığını,
Hiç hayal ettin mi?
Hiç düşledin mi, evrene karışmayı?
Hiç düşledin mi, ebediyete uzanmayı?
Bitmeyen uykuyu?