Bitiş Şiiri - Ahmet Demir Hakperest

--------------------BİTİŞ -----------------------

Bitiş, bir sigara dumanı gibi,
İçime çektiğim her nefeste kaybolan.
Bir yanda ölüm, bir yanda hayat,
Benimle birlikte dans eden
Ve her adımda biraz daha silinen.

Bitiş, bir kadının gülüşünde saklı,
O gülüş ki,
nehrin kenarında unutulmuş bir şarkıdır.
Ben hep öyle düşünüyorum,
Bir zamanlar
belki sevdiklerini düşündüğüm her şey,
Şimdi solgun bir fotoğraf gibi,
Ve ben,
her bir hatıraya başka bir yara açarak,
İçimi döküyorum, içimden geçeni.

Bitiş, bir telefonun çatlayan ekranında
yansıyan yüzüm kadar soğuk,
Ve kimseyi umursamadan
geçip giden trenler gibi.
Bir yerde kalmadım,
Bir yere varmadım,
Her yolculuk,
bir başka yolculuğa çıkmadan önce
beni terk etti.

Zaman, ne kadar da acımasız!
Bir arkadaşın sırtımdan bıçak gibi batarken,
Beni bulduğun her köşe başında,
Görmediğin yaralar açtım.
Gözlerimdeki eski sevdayı,
Bütün şehirdeki tüm yağmurlar silmişti,
Ama ben yine de bekliyorum,
Bitiş bir umut, bir nehir gibi
Ağır ağır geçiyor içimden.

Bir gün, belki bir akşam,
Bir sigara daha yakarım,
Ve bu sefer,
Bitiş bir anı olur sadece,
Bir arabanın farlarında kaybolan
O eski şarkı gibi.
Ama bir farkla,
Bitişi kabul ediyorum,
Hiç durmadan akıp giden bu yaşamda,
Bir saniye daha kaybolarak.

Bitiş, bir küskünlük,
Bir gidiş, bir veda,
Ama en çok da,
Beni terk eden her sevda
Bir başka adım atarken,
Bir adım daha yakın olur,
Ve ben her seferinde,
Bir kez daha kaybolurum..