İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
BİTMEYEN ÇİLE BENİMLE ALAY EDER SAdece...
HEP BÖYLE DER BENİ MAYMUNDAN BETER EDERSİN
OYUNCU KEDİLER GİBİ SIRNAŞIR SONRADA PATİ SALLAR GİDERSİN
BU KEZ SANA KANMAYACAĞIM İYİ BİLESİN
GELECEK DİYE YİNE ÜMİTLENİP KAHIRLA YANMAYACAĞIM
YOKLUĞUNUN HER ANINDA ÖLÜP, KANAYAN YARAYA PARMAK BASMAK NEDİR?!
SEN BİLEMEZSİN...
OYNADIKÇA OYNAR BENİ ÜZERSİN...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta