Unut diyorsun bana, zihnimdeki yüzünü,
Nasıl yok edeyim ben, aşk kör etmişken gözümü,
Yol bulamadım gözlerinden, girmek için kalbine,
Oysa nasıl muhtaçtım, tek bir sözüne bile,
O kapıdan gir dedin, gösterip imkansızın kapısını,
Verdim, geri alamam, gönlümün tapusunu,
Söyle kefareti benmiyim, işlediğin günahın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta