Kararıyor yer yüzü, çatlamış dudakların çığlıkları enkazı dile getiriyor.
Suyu kesiliyor ruhun, dalkavuk düşünceler yağmalıyor beton yığıntılarını.
Korkular gecelerden daha büyük ve daha karanlık,
Toprak kokusu ilk defa kendisi gibi kokmuyor artık,
Ölmüş insanların teşhisinde tekrardan ölüyor insan.
Şu ses kalabalığı gökyüzünü yırtarak yükseliyor.
Ağlayan anneler, biten hayatlar, kahrolmuş insanlık.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını