korkak yüzleri var onların,
evet gülümsüyor yürüyen ayakları bıraktığım izlere,
ellerim ise ağlıyor geçmişime vurulan sizlere,
sellerim akıyor hayallerimden gidiyor büyümeyecek filizlere…
kelimelerimde dolaşan karanlığım sadece yazıyorum sen olmıyacak baş yapıtım,
bana gerilerimi ver hayatım,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




hayaller, kabuslar,özlemler ve dost sahifeler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta