ey dümyamın
duyarsız,egoist insanları
bir yılbaşı gecesinde,
yine bombalarla,havai fişeklerle
heba ettiniz ya
boş yere,
ceblerinizde ağırlık yapan dolarları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok duygulandım okurken. Dünyanın maskeli yüzü...Aklıma düştü eski bir film...*Savaş Tanrısı...
Para her şeyi temizliyor.Uğruna can almak, can yakmak hiç önemli değil. Masum kanlarıyla kirlenmiş eller , parayla yıkanıp ak pak oluveriyor. Hatta göğüslerine barış nişanı bile takılıveriyor...
Kaleminiz hep yazsın. Yüreğimizden geçenleri anlatmışsınız. Emeğinize sağlık.
Para kazanmak mübah, can- mal hiçe sayılır. yeter ki cepler dolsun, çocukmuş, gençmiş, yaşlıymış, hastaymış gaileye bile alınmaz. paralar aksın, gözyaşının feryadın üzerinden şampanyalar, şaraplar açılsın. fraklar ve papyonlar caniliği kapatır nasıl olsa. barışı ve kardeşliği nasıl da özlemişiz... Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta