Deseydi bekle diye beklerdim
Mevsimlerce hemde
Öl deseydi öl kemiklerinden kolye yapacağım
Ölürdüm
Yola çıksaydı uzun bir yola
Fırtınalar olsaydı zelzeleler
Bastığı yerlerden ateşler çıksaydı
Yürürdüm arkasından
Dursaydı öylece
Ayaklarını uzatıp otursa
Zamanından harcasa çok kez
Yine de oturup izlerdim
Yüzü solgunlaşsa
Elleri titrese
Amansız bir derde düşse
Ben hep onu severdim
Ne öl dedi ne bir yola çıktı
Ne oturdu öylece ne de amansız bir dert
İyidi
Bütün iyilerden bile iyi
Bana kötüydü nigâr bir tek bana
Beni sevmeyi beceremezdi bir türlü
Oysa ne kahve arkadaşlarım
Ne de bir metresim vardı
Bir tek nigârım vardı
Yani zamanında vardı
Şimdi yüzüm solgunlaştı
Ellerim titrer oldu
Amansız bir derde düştüm
Ama ben yine de nigârı sevdim
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 00:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!