Ey gecenin içinde ışık saçan yıldızlar
Sevdiklerimin yokluğu gözlerimi yakıyor
Kum değil çakıl değil bu gözlerime kaçanlar
Gözlerim kan içinde acıdıkça acıyor
An gelir insan gülerken ağlarmış
Göz yaşları sel olup kalbine akarmış
Kahkaha birmaske derler bilirmisin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta