BİR SEN BİLİRSİN
Ben sana yazarken
Biraz gece çöküyor içime,
Biraz sen düşüyorsun aklıma.
Sonra kelimeler yetmiyor,
Ben yine yüreğimden eksiliyorum.
Öyle kolay değil sana yazmak
Her kelimeyi bir yerimden koparıyorum.
Biraz gururum kanıyor,
Biraz özlemim,
Biraz da kimseye göstermediğim o çocuk yanım…
Alıp bırakıyorum hepsini
Kapının önüne,
Belki bir gün eğilir de alırsın diye.
Ben bir cümlene ömür sığdırırken,
Sen bir ömrü sessizce geçiyorsun yanımdan.
Ben bir noktanın içinde seni arıyorum,
Sen belki de çoktan unutmuşsun
Adımın nasıl yazıldığını.
Ne tuhaf şey şu gönül…
Bir insanın suskunluğuna bile
Bin türlü anlam yükleyebiliyor.
Bir selamı bayram,
Bir kelimeyi bahar,
Bir bakışı koca bir ömür sanıyor.
Hey dünya,
İnsan en çok da
Değer verdiği yerde değersizleşiyor galiba.
Benim sana yazdıklarım
Öyle mürekkep lekesi değil.
Biraz uykusuzluk,
Biraz yarım kalmışlık,
Biraz da içimde büyüttüğüm
Ve adını senden başka kimseye söyleyemediğim bir şey…
Oysa ne çok şey istemiştim senden.
Bir dağ gibi dur demedim karşıma,
Bir ömürlük söz de vermeni beklemedim.
Bir selam yeterdi bazen,
İnsan sevildiğini anlamak için
Her zaman koca cümlelere ihtiyaç duymuyor.
Şimdi sen bilirsin
Ben yine yazarım belki,
Çünkü bazı duygular susunca geçmiyor,
İnsan sustukça içine yerleşiyor.
Sen okursun, geçersin
Belki bir gün dönüp yeniden bakarsın.
Ama bil ki,
Ben sana kelimelerimi değil,
Kendimden kopardığım parçaları bıraktım.
Ve bir gün anlarsan
Bir insanın seni ne kadar sevdiğini,
Sakın geç kalmış olma
Çünkü bazı yürekler
Bir ömür bekler,
Ama bir gün gelir,
Beklemeyi de bırakır.
Gerisi sana kalmış…
Biraz vicdanına,
Biraz hatıralarına,
Biraz da gecenin sessizliğine
Muhsin Yener
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 17.11.2026 22:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!