Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Oysa
Ne ekmek kadar azizmiş sözlerin
Ne de
Yemine çalarmış gözlerin
Ne çok çocukmuşum! ..
Bir sana kahrolmuşum! ..
Mehmetcemre Çetin
kutlarım. hayat ne çok öğretiyor.
Kutlarım aşk bazen serap gibidir uzaktan görünüverir bir yalancıktan pembeye bulaşmış toz bulutu kaplayı verir ortalığı lakin ardı zifiri karanlık.Sevgi ve muhabbetle adaşım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta