Bir Hüzün
Basamak 1
Bir hüzün, garip bir yalnızlık.
Kalbim şimşekliyor, şişiyor göğsüm.
göğü mıh gibi delen,
Kör gözlü apartmanların arasındayım.
Kapanmış kapılar, çokça sokaktayım.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




kutlarım yürek kalem sesinizi tam puan antolojimde
çok güzeldi üstad kutlarım dost kaleminizi ...
herkes yaşadığı yere benzer.......harikaydı...ben geceyim ben gündüzüm...ben sabahım ben akşam....ben yaz.ben kış ben hazan ben baharım........tebrikler...teşekkürler......
Mennan bey Güzel ve anlamlı şiiriniz için sizi tebrik ediyoırum... şiirinizdeki düzen ve anlamsal bütünlük çok güzel.. önce yürüdügünüz yeri, sonra kendinizi ve daha sonra sığındığınız ve durakladığınız yeri anlatıyorsunuz ....okurken sokakta loş ışıkta yalnız bir adamın ayak seslerini ve sonra takıldığı meyhaneyi görüyor ve yaşıyor insan adeta...başarılar diliyorum..+10
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta