Bir ilkbahar günüydü, hava ağarıyordu.
Hayal dünyası gibi ilhamlı bir şairin.
Ve dağlar aynasına eğilmiş Eğirdir’in,
Buluttan saçlarını özenle tarıyordu.
Ninniler söylüyordu kundaktaki güneşe,
Saçlarını okşayıp bir anne gibi rüzgar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta