Umutlarım birer sarkıt olmuş düşmeyi bekliyor saçaklarda
Ve kızıl alevler yükseliyor ıslak şehrimin sokaklarından
Bir gün diyorum yalnızca kendi kendime konuşacağım
Ve bir bahçe yapacağım suyu, acılar diyarından olan
Bir serçeyi hapseder gibi benliğimi demir bir kafese hapsedeceğim
Ve ruhumu, yetim bir çocuğun uçurtmasına takıp uçuracağım
Duvarlarımda, uzak diyarlardan gelen çığlıklar yankılanacak
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta