Bir Göç Yaşarım Şiiri - Kenan Gezici

Göçüyor gönlümün kuşları.
İçim, dışım şimdi matem evi.
Gün öğle sonu, sinem şura da kefensiz yatar.
Şuramın sızısı dünden kalma, ölüm gibi sanki.
Kutsiyeti kalmadı yaşamın.
Kirlendi beyaz tül.
Devrildi üstüme kurduğum dün.
Bir yaprak yağmuru yağdı bahçeme.
Ben usulca kandırıldım.
Hiç kuşkum kalmadı.
Biri ant içmiş, kan bürümüş, gözü kanlımın.
Yatar gençliğim, selvi ağaçlarının altında.
Kimler kimler can verdi ruhumda.
Ayrılıklar acıdan, acıya beni savurur.
Haberim yok şimdi kim kaldı gönlümde.
Bu matem, bu sessizlik yokluğun habercisidir.

Kenan GEZİCİ 03/11/2026