BİR GELSEN
mukadder saat gelmeden
sonsuz yalnızlığı göğüslemeden
yağmurlu bir güz sabahı serinliğinde
asmalarda en son üzümler buğuluyken
çıkıp gelsen masal ülkesinden
ışıldayıverir sapsarı akdikenler yaban gülleri arasında
rüzgârın hafif nefesli senfonisinde.
yıkık dökük evlerden yol yorgunu türküler gelir
sırtındaki paçavralarla çocuklar
halka olur oynarlar erikliklerde bir gelsen.
güneşi de yapıştırırız tanık düğün fotoğrafımıza
analar dudaklarını ısırır ağlamamak için
kirpas içinde gölgeler sürgit yoksulluk
pullu farlar sürünür ortada dönenip durur olanca masumiyetiyle
çocukluğunu yeni tüketmişlerin acıyla inlemiş ellerinde
imzasız aşk mektubu utangaçlığında apak mendiller sallanır
yorgun yalnızlığın çizgileri silinip gider hüzün soluklanır bir gelsen.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 02:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!