Ayrılık Çayı
AYRILIK ÇAYI
Çınar ağacından iki yaprak arası bakan,
usanç getirmiş akşam güneşi mahzunluğunda,
bakıyorsan bardakta sevgiliden kalan ayrılık çayının katran karasına,
yalnızlık çavlanından kopup gelen yaşlar,
yüreğine yüreğine dökülüyürsa,
ah,işte o demde enselersin çırılçıplak kendini,
gönlünün yel tutmaz kuytuluğunda.
Masumcuğu oturt karşına,
fısılda kulağına el âlem ermesin sırrınıza.
De ki ona:
Yârin her gidişi senden,
bir varıştır ayrıca nice sevdaya.
Bazen çiçek olur toprağın karasında,
bazen bal olur arının ağzında.
Taş olur ölüme yoldaş Filistinli çocuğun direngen avucunda.
Şiar olur şarkı olur özgürlüğe hasret halkların avazında.
Ve sonra ona de ki:
İncitme can kuşunu.
Kalk ayağa.
Revan ol yollara.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 01:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!