Mutluluk dediğimiz şey, Öyle büyük, ulaşılmaz bir duygu değil aslında. Belki de bir su damlası kadar sade, Bir yüreğe dokunacak kadar anlamlıdır. Gürültü çıkarmaz mutluluk, Kendini göstermek için çabalamaz. Sessizce gelir, sessizce dokunur, Değdiği yeri yeşertir, hayat verir. Bir damlanın yolculuğunu düşünün; Gökyüzünde bulut, yeryüzünde yağmur, Bazen kar olup düşer toprağa. Şekil değiştirir, yol değiştirir, Ama sonunda mutlaka bir yere ulaşır. Mutluluk da böyledir işte… Bazen içimizde birikir, Bazen gözyaşı olur yanaklarımızda, Bazen küçücük bir tebessümle belirir. Ama her zaman bir yüreğe dokunmak ister. Çünkü mutluluk, Paylaşılmadığında biraz eksik kalır. Nasıl ki bir damla su, Kurumuş toprağa düşmeden hayat veremezse, İnsan da içindeki güzelliği paylaşmadan Gerçek mutluluğun anlamını bulamaz. Bugün yorgun yüzlere bakın, Kırılmış kalplere, susmuş insanlara… Herkesin omzunda bir yük, Herkesin içinde anlatamadığı bir hikâye var. Belki de en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, Bir damla iyilik, bir damla sevgi, Bir damla mutluluktur. Bazen güzel bir söz yeter, Bazen içten bir bakış, Bazen uzatılan bir el, Bazen de karşılıksız yapılan küçücük bir iyilik… Mutluluk ne servette saklıdır Ne de gösterişli hayatların içinde. Bir çocuğun gülüşünde, Bir dostun omzunda, Bir annenin duasında, Yağmurun toprağa değdiği ilk anda saklıdır. Ve unutmayın; Bazen bir insanın hayatına dokunmak, Koca bir dünyayı güzelleştirmektir. Mutluluk sahip olmak değil, Paylaşabilmektir. Biriktirmek değil, çoğaltabilmektir. Tıpkı su gibi… Duru, sade ve hayat veren. Çünkü bazen Bir damla mutluluk yeter; Kurumuş bir yüreği yeşertmeye, Umudunu kaybetmiş bir insana Yeniden yaşam sevinci vermeye… Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 18:54:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!