Bir Çocuk Eksilince Şiiri - Yücel Özkü

BİR ÇOCUK EKSİLİNCE
Çocuklar çocukları gömerken,
Bahar susar bu yorgun dünyada.
Bir annenin sesi düşer toprağa,
O evde sabah olmaz bir daha.

Akşam iner, çocuk dönmez eve,
Anne kapıda, gözleri yolda.
Bir oyuncak kalır odada,
Bir ömür eksilir, ev kalır yarım.

Cennet, çocukların gülüşündeydi,
Defterde yarım kalmış bir güneş.
Oyunlar yarım kalır, düşler öksüz,
Bir annenin sesi yankılanır sokakta.

Dünya sessizliğe gömülürken,
Bir çocuk eksilir, bir ömür solar.
Toprak çiçek açmayı beklerken,
Çocuklarla birlikte bahar da ağlar.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Ekim 2026/12:12