Herkesten uzaklaşarak yazıyorum bu mısraları sana.
Kalbimden geldiği ve kalemime döküldüğü gibi.
Zümrüt değil belki ama ufak bir armağanım sana.
Dökülen mısralar ise yere düşen bir kar tanesi gibi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta