Derdi aşkın beni benden,
Alub derde salandır yar.
Sinem içre şifa bulmaz,
Dest-i ğemle bir yaram var.
Yıkıp harap eylediğin,
Kasrı sarayı gönlümün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




GÜZEL ŞİİRİNİZİ BEGENEREK OKUDUM YÜREGİNİZ VAR KALEMİNİZ DAİM OLSUN TEBRİKLER
Üstat ;Şiirinizde Yunus Emre'nin nefesini duyumsadım dizelerinizde.Tebrikler.
Şiiriniz harika tebrikler hocam..
ben Binler AFFFF desemde bari Ahiretime faydası olsun..
:)))
Saygılar efendim,Selamette kalın inşALLAH
İki dünyama kasd ettin,
Beni yerle yeksan ettin,
Görmezmisin sen mahvettin.
Buna senin hakkın mı var.
Şikayetim yaradana,
Yetti bu dert inan bana,
Bir ahhh eder isem sana.
Kurtulmaya çaren mi var
Tek sığındığımız,inandığımız Yaradan keşke o na yürekten inanları bu kadar üzmeseydi de isyana dönmeseydi duygularımız.Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta