Dünyayı tanımıyorum,
Tanıyacak gibi oluyorum ya üşüyorum ya yanıyorum,
Baze titriyor bazen terliyorum,
Oanda bana ne oluyor bilmiyorum,
Bazen insanlardan korkuyorum bazen onları çok seviyorum,
İnsan olduğumu sevdiklerimin yanın da anlıyorum,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta