Bilmiş Dede, Bilmiş Deme

Yüksek ağaç üstüne çıktı adamın biri
Bir türlü inemedi çünkü ağaç çok iri.

Yukarıda beklemek adamcağızı kastı
Bu işe çare bulmak Bilmiş Dede’ye hastı.

Çaresiz kalan köylü Bilmiş Dede’ye gitti
İçlerinden birisi olanları arz etti.

Bilmiş Dede iyice nefes alıp derinden
Biraz da nazlanarak kımıldadı yerinden.

Ağacın gölgesinde baktı alttan yukarı
Kısa bir süre sonra hemen verdi ayarı.

Köylülere dönerek uzun urgan istedi
“Aksi halde bu işin başka yolu yok” dedi.

Urgan iş görecekse bu basit bir olaydı
Nihayetinde köyde urgan bulmak kolaydı.

Urgan bulunuverdi beş-altı saniyede
Konuşmaya başladı sonunda Bilmiş Dede:

“Urganın yukarıya gitmesi sağlanmalı
Ve ardından adamın beline bağlanmalı.”

Köylüler beş-on defa yukarıya fırlattı
Urganı tutamayan adam aklı tırlattı.

Ahali bu işi de en sonunda başardı
Urganı tutan adam hemen beline sardı.

Adamcağızın beli adeta süt güğümü
Urganı dolayınca sağlam attı düğümü.

Herkes pür dikkat oldu Bilmiş Dede’de gözler
Tespih gibi döküldü dudağından şu sözler:

“Urgan ile beraber bir yay gibi kasılın
Sonra tüm gücünüzle sonuna dek asılın.”

İşaret bekliyordu köylüler hazır kıta
Kimse düşünemedi; doğru ne, nedir hata?

Aslınca urgana adam yere yapıştı
Onu yerde görünce bütün köylü apıştı.

Bizim Bilmiş Dede’ye hep birlikte baktılar
Söylenecek son sözü dedeye bıraktılar.

Dedenin kirpikleri, kaşlarını nazladı
Konuşmaya başlarken sakalı sıvazladı.

“Yine böyle bir olay yaşamıştık geçen gün
Geçen gün bile uzak sanırım ki daha dün.

Orada kullandığım teçhizat da urgandı
Bir adam kurtarmıştık, galiba kuyudandı.”

Mutlaka düşünerek ders almalı kıssadan
Uzatmayıp sözünü bitirmeli kısadan.

Her işe uygun olmaz daima aynı alet
Akıl ki hep baştadır yaşa bakmaz kemalet.

10.03.2015 - Malatya