Şu yalan dünyaya kandım, inandım,
Sonu kara toprak imiş, bilmedim.
Her gördüğüm insanı, neşeli sandım,
Her kulun bir derdi varmış, bilmedim.
Çiçekler hep açar iken soluyor,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta