Gittiğinde dönmemek üzere artık
Gülmez tutunduğum sorular yüzüme
Silik gözlerim sebepsiz bakar güne
Yokluğu kamçılar vargücüyle varlık
Kapatmadığım kapılar açık değildir simdi
Alışamadığım şeyler söyler ağzım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel..çok güzel..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta