Altın, gümüş, saray, taht hep bir avuç toprak, bir küldür
Sabah açıp akşam solan dalda bir gecelik güldür
Zalim bağında baykuş var, mazlum bağında bülbüldür
Solan gülü değil, solmaz son kalanı bil yüreğim
Gökyüzüne yıldız, dağa bembeyaz kar veren O'dur
Kupkuru dikenli dala kıpkızıl nar veren O'dur
Çatlamış dudaklı yere rahmet, bahar veren O'dur
Nefes nefes, damar damar yaşatanı bil yüreğim
Melek yüzü maske diye kurt yüzüne takar kimi
Terazinin dibine bir gizli çivi çakar kimi
Öksüzün gözyaşlarıyla ocağını yakar kimi
Kalpteki gizli niyeti okuyanı bil yüreğim
Adalet mührü gibidir, hakkı hakka bağlar kalem
Zalimin parmaklarında boynu bükük ağlar kalem
Hak yazınca nur saçarak zulmü yakar, dağlar kalem
Amelini satır satır yazdıranı bil yüreğim
Saray sofrası taşarken ocakta aş yok dünyada
Biri ayazda titrerken biri sıcak, tok dünyada
Kimine servet, kimine yokluk; sınav çok dünyada
Kâh bollukla, kâh kıtlıkla sınayanı bil yüreğim
Doğru duvarım sarsılsa yıkılmaz, harcı imanım
Bir an eğri yola sapsam döker gözüm yaş, pişmanım
Nefsimin zincirlerinde kanadı kırık bir canım
O zincirden, o ateşten koruyanı bil yüreğim
Âdem'den beri kervanlar geçti bu dünya hanından
Kimi altına tutuldu, kimi geçti öz canından
Kaldı mı Karun malından, ya Firavun'un şanından
Toz olmuş kemiklerini toplayanı bil yüreğim
Kasapoğlu bir garibim; yol var gönülden gönüle
Dünya bir kandil alevi, titrer, söner, döner küle
Hak yolunda dökülen yaş şebnem olur, döner güle
Cihanı bırak, cihanı yaratanı bil yüreğim
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 19:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!