Biat Etmem Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Ne kapısını bekledim kimsenin,
Ne makamında el pençe durdum.
Ne boyun eğdim güçlüye,
Ne biat ettim yanlışa.

Çetin geçti hayat sınavım;
Issız, sessiz, kimsesiz…
Kimi zaman duygusuz sesler geldi,
Kimi zaman çok ses aradı kulağım.

Belki daha zaman var,
Belki yarın son günüm.
Tanrı bilir nihayeti
Şu çileli ömrümün.

Elbet beni bulacak bir gün,
Belki bir gece vakti,
Belki yağmurlu bir sonbahar sabahı
Ölüm adlı yaslı gelin.

Şerefli bir ömür yaşamanın bedeli
Parayla pulla ölçülmez.
Ilgar’ım, içimde zerre kuşku yok;
Anacak elbet beni, şerefli birkaç kişi.