Ne kadar safmış insan!
Ne de yol katettim, düşünmedim bir an;
Sen gerçeği hissetme de...
Her mağarayı bir maden san!
Her sevgiyi bir aşk sanmışım;
Şimdi uyku tutmayınca anladım;
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta