Fotoğrafların konuşan dili evet olmalı ve gerekli fakat asla dekor yerine kenarında durduğu insanın kendisiyle yarışmamalı. Güzelliğin zerafeti olan Estetik merakına ve cümle sanatı aşka selam sevgiyle.
Omzunda gaz tenekeleriyle
Bezmi ezelden
Yağmura yetişemeden şemsiyesini deli bozgun fırtınaların koparıp götürdüğü delalete
Tanışıyormuş demekki kumaş rengini
Ezel bezminden geçmiş göçmüş zaman tozlarıdır kimi taş duvarların dibine sinmiş soluklanan şehrin
Kara bulutları aradan kaldıramayıp bayır yukarı yorgun bir tramvay gibi
Akıp çağlayan zamanın çoğu siyah ile beyaz ertesi karşı kıyılar kadar uzak
Yaz kış soğuk pencereye görünen durgun suya bakarak fotoğrafçının çekim alanına girip çıkan
Yanında valiz taşıyıcısıyla beraber bezmi ezelden
Rüzgardan eteği savrulan sırılsıklam kadının elinden tuttuğu çocukluğunu kaldırımlar ve köprüler üstünden
Ana caddelerden künyesi bilinmez simsiyah kayboluşlara götüren
Boynunda yem torbası takılı atlar zamanıydı buraya izinsiz girilmez levhaları bulunmayan
Değil mi ki,
İçeriğini doldurmayan fotoğraflar kendi aralarında çerçevelenerek ebediyyen susan duvar albümleriydi
Sonucun dibinde bugün
İnsanını çöpe atmış mandallı askıdalardaki damar damar deterjanlarla parlatılmış kirli çamaşırlar gibinin
Ocak/26
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 14:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!