Dışı umman görünür, içi katre-i matem,
Kendini bilmeyen, ne bilsin Nizâm-ı Âlem?
Nefsin sarayını yıkıp da girmeden gönle,
Ne toprak maya tutar, ne râm olur bu âdem.
İnsanoğlu bir kuştur, yeryüzünde dolanır,
Özü kör kalırsa eğer, her hileye inanır.
Toprak seslenir ta derinden; "özleş, mayalan,"
Nefse esir olan can, her nefeste uyanır.
Uyan ey Beyin Gözü! Aç kalbinin perdesini,
Kâinat Kitabı’ndan dinle Hakk’ın sesini.
İyi niyet ekilmeyen mana bağında,
Arayan bulamaz asla hakikat meyvesini.
Özcan İşler
5 Ekim 2026 Ankara
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 12:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!