Ben seni kalbime gömerken, soğuk topraklar üzerime yağıyordu, ter kokuyordu kalbim belliki çok yorulmuştu, baktimki atacak tâkati kalmamış, gömerken atmaya yer kalmamış...
Dinim, mezhebim ve ırkım gözlerinin içindeki çocuktu.
Ürkek, korkak üzerine atılmış kat be kat ağır yük timsali.
Debelenmeden yürümeye çalıştıkça boğazına kadar tırmanan bir sancının gölgesinden korkuyordu.
Etrafından gelen telkinli açıklamalara rağmen sorgulamayı ihmal etmeyen bir çocuk merakı.
Değişmemeye yüz tutmuş geleneksel anlayış kendini dogma ilan edip şeytanın laneti olmuştu.
Kaçmaya çalıştıkça şeytanın laneti peşine takılıp kelle sayılarından haber veriyordu.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta