Yokluğunu kucaklarım
Issız sokakların kaldırımlarında
İsmini haykırırım
Gecenin sessizliğine
Gel gel diye
Hayalin canlanır karanlıklarda
Ellerim uzanır boşluğa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




herkeze gitsin bu şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta