Beyaz Güvercin Şiiri - Sami Özay

Ağzında zeytin dalı barış görüntüsüydün
Meleklerin torunu mabetlerin süsüydün
Hu huların Sina’nın zikrini andırırdı
Ressamlar mutluluğu sende canlandırırdı

Kâbe’mi gördün mü bölünürdün ikiye
Uçamazdın üzerinden günah işlerim diye
Şimdi ne oldu sana sendemi çıktın yoldan
Dersmi aldın çağ içi denen adi okuldan

Devrim madrabazları sana damı kıydılar
Örfünden inancından kültüründen soydular
Miting kürsülerinde siyaset yapmaktasın
Sağdan ne gördün ki sola sapmaktasın

Uçtuğun kürsülerde balonlar uçurulur
Orda kin orda nefret orda yalan bulunur
Düşün müjdeci kime haberci kime denir
Sana gökte Cebrail yerde Nebi gücenir
Dur beyaz güvercinim dur gitme beni dinle
Köyümde garip kaldım dertleşelim seninle
Dün ninen hamamlarda kız ararken torununa
Ya bugün gelin çeyizle torun getirir sana

Avrupa’ya fen ilim sanat almaya gittik
Modasını fuhşunu şeklini taklit ettik
Hem de mili manevi değerler pahasına
Sözüm çok ya dilim varmıyor dahasına

Gördün ya ak güvercinim kapkaranlık ufuklar
Hayır önce Allah sonra umut bozkurtlar
Ne anarşi ne ikilik ne de sol
Gel beyaz güvercinim tövbe et ülkücü ol

Ruhumuz İslamiyet bedenimiz Türklüktür
Ülkü imanda birlik vatan da bütünlüktür
Ya rab beni de affet beyaz güvercini de
Birlikte yükseltelim ülküyü de dini de