Beni düşündün bir tren camından dünyaya bakarken, sonra hayatlarını okuduğun roman kahraamanlarını getirdin aklına ayrı roller denedin onlara bize ve başkalarına yaptığın gibi. Sen şimdi bunları düşünürken ben seni bekliyorum düş sokağında kurban ediyorum kendimi sana sonra ulaşıyorum nirvanaya nirvanaya.
karanlığa direniyor kuzey güneşi, ışığı yansıyor tren camına bu sıcak yaz gününde beyaz gecede beyaz gecede
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta