Badem ağaçlı şiirinle
tanıştırmadan beni,
Badem çiçeklerinin mevsimiydi tanışıklığımız.
Yaramaz bir rüzgâr uçurmuştu saçlarımı.
Güneş daha parlaktı.
Yeşil maviden, mavi beyazdan umutluydu.
Ve sen usulca fısıldamıştın:
Seni bırakmayacağım
Ve yakıcı bir yaz günü,
Kordan bir ses iliştirdin kulağıma
Ölümsüzleşerek çoğalacağım.
Son yaprak düşmüştü badem
ağacından.
Ve beyaz çiçekler çoktan ölmüştü…
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 13:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!