Beter Sevda Şiiri - Murat Boztepe

​Beter sevda bu!
Sabah, yayları sırtıma batan yatağımda uyanır uyanmaz gözlerimi sana açıyorum.
Yokluğunun verdiği hüzün ile yüreğimde var oluşunun mutluluğu birbirine karışıyor.
Kalk, diyorum kendime, kalk, onu onsuz yaşayacağın bir günü daha yaşa.
​Demli bir çay koyuyorum önce,
masada bir dilim peynir, üç beş zeytin.
Bir yandan, demli çayımı bir yandan da yokluğunu yudumluyorum.
Geceden yatak altına düzleştirip koyduğum pantolonu çıkartıyorum,
jilet gibi.
Sonra iki cepli gömleği giyip
çekiyorum altına kırık taban kunduramı.
Off ki ne of
Haydi, diyorum umutlarıma, haydi çıkalım
Hınıs'ın yollarına Olur ya, o da bir yerlere gitmek için çıkar evinden, karşılaşırız onunla.
Olmuyor tabii bu dediğim.
Sonra gün dönüyor tekrar akşama
ben.
Geçen her saat bir umudu kırıyorum.
Bir gönül dolusu kırık umutla dönüyorum fakirhaneme.
Sokak lambasının aydınlattığı penceremde,
Seni düşünüp
Ben yine
Yüreğimde oluşunu bahane ederek arsız arsız güldürüyorum yüzümü.

NE BETER SEVDA BU.

​