Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ölümün getirdiği unutulmuşluklar koymazda insana yaşarken unutulmak bi çeşit ölüm sanki.
saygılarımla...
Evden çıkar çıkmaz omuzda tabut,
Sen de eller gibi adımı unut,
Kapımı birkaç gün için açık tut,
Eşyam bakakalsın diye arkamdan.
ölümle gelen unutulmuşluğu anlarım da
yaşarken unutulmakta var
saygılar
Evden çıkar çıkmaz omuzda tabut,
Sen de eller gibi adımı unut,
Kapımı birkaç gün için açık tut,
Eşyam bakakalsın diye arkamdan.
ölümle gelen unutulmuşluğu anlarım da
yaşarken unutulmakta var
saygılar
İlk gençliğimi şairleri diyeceğim haddinden fazla bir gerçeküstücülük ve çokça yaşlandırılmış bir nefesle.. cahit sıtkı..ahmet kutsi..karmaşadan uzak,bir Ara Güler resmine bakmak gibi bu şiirleri okumak..
şairleri unutulmayan kılan şey bence ne şiir , ne kitap.. o evrensel ve hepimizin içinde yer edip yeşeren/solan 'herşeyüstü' duygu.lar.. şiirle çarpıştığımızda havai fişek temsil misal patlayan duygular hani..
Unutulmadı adın, kapın hep açık...
Saygıyla...
Bu şiir'se bizim yazdığımız ne acaba? bu soruyu kendimize soralım
böylesi büyük şaire, böylesi yüce şiire yorum yapmak ne haddimize...
BESBELLİ
Besbelli ölümüm sabahleyindir
İlk ışık korkuyla girerken camdan
Uzan başucumda perdeyi indir
Mum olduğu gibi kalsın akşamdan
Sonra koş terlikle haber vermeye
'kiracım bu sabah can verdi' diye
Üç beş kişi duysun ve belediye
Beni kaldırmaya gelsin odamdan
Evden çıkar çıkmaz omuzda tabut
Sende eller gibi adımı unut
Kapımı birkaç gün için açık tut
Eşyam bakakalsın diye arkamdan.
AHMET KUTSİ TECER
unutmadığımız ustya saygılar.
mebrure coşkunsu/su coşkun
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta