Berrin Güneş Şiirleri - Şair Berrin Güneş

İçimizdeki korkudur ölümü yücelten.
Hiç beklenmedik bir anda kapıyı çalar ölüm,
Sevilenin ani terk edişidir insanı yaşarken öldüren.
İlk yenilgi en çok acı veren,
ama buna da alışır insan.
Hayatın haksızlıkları hiç bitmez,

Ağıtlarla uğurlarız gideni,
Kahkahalarla karşılarız geleni.
İngersollun dediği gibi;
'Her beşik içindekine sorar Nereden?
ve her kefende içindekine sorar Nereye? '.
Bir muammadır yeryüzündeki sürecimiz

Sus dedim ama dinletemedim.
Açtı ağzını yumdu gözünü.
Birlikte inşa ettiğimiz sevgi
bir anda yıkıldı gitti.
Bir anlık sessizlikten sonra,
derin bir nefes alıp verdi.

Onu bunu yaparım,
keyfimin kahyası mısın demiyeceksin.
Çokta başı buyruk gezinmeyeceksin.
Saygıyı sevgiyi her daim bileceksin.
Asi olmak kime kar ki,
sana kazanç getirsin.

Bugün bambaşkayım
İçim kıpır kıpır
Yaşama sevincini tekrar yakalamışcasına
Etrafıma başka bir pencereden bakıyorum
Yeniden doğmuş gibiyim
Nefes almak ne güzel

Kalemin ucu bir kerecik
bir kağıt parçasına değmeye görsün,
Elin aracılığıyla,
beynin dikte ettirdiği cümleleri,
adım adım takip eder gözler.
Böylece başlar,

Uyku bürümez gözlerini,
hoyrat gecenin koynunda.
Buz kesmiş bedeni,
ısınmak bilmez yatağında.
Doğrulur yattığı yerden,
Zihnini ve bedenini arındırmak istercesine,

Aşk, güzelliğe dayanan içsel şey
İçten fışkıran hayat coşkusu..
Yitirildiğinde mi?
Yedi kat el gibi ırak düşürür sevenle sevileni.
Sonuç mu?
Kanatlanıp uçup giden sevgili,

Her güzel başlayan sevdalar,
hazin bir son bulurdu.
İşte senin sevdan da,
geriye yüreği yanık
bir sevdalı bıraktı.
Değerin bilinmedi gülüm,

Biten sevdamızın ardından yas tutmadım gülüm
Ben seni düşümde düşündüm,
düşümde yaşatıp büyüttüm.
İçimde kopan kasırgaya karşı,
Seni yüreğime sevda kıskacıyla tutturdum.
Ben seni düşümde düşündüm,