Aram bir geçmişin kısaltma yolundan geldi ansızın.
Bir ses düşmesi gibi, devrik bir cümle gibi yerleşti literatürüne yolculuğumuzun.
Kendisiyle ismi arasında hep bir çelişki oldu aslında.
Uzunca bir tedirginlik, kararsız bir bekleyiş oldu kendi başına.
Hep yokluğunu aradığımız, usandırıcı bir randevuydu hep geç kalan…
İlk günkü gibi İstanbullu kaldı bir yanı,
Bir yanı esmerliğinden aldı veraset tenimizin.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta