Bereket Bağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Neşeyle şarkı söylüyor, şen Tabiat Ana,
Çiçekten taçlar örüyor, kırlardaki cana,
Bereket şerbeti sunuyor, dört bir yana.
*
Rüzgarlar halay çekiyor, nehirler coşarken,
Kuşlar sevinçle uçuyor, tepeler aşarken,
Tohumlar filiz veriyor, toprağa koşarken.
*
Bulutlarla raks ediyor, gökyüzü katında,
Güneşi saklı tutuyor, yeşilin altında,
Şimşekle şaka yapıyor, ulu dağ sırtında.
*
Ormanlar kahkaha atar, yapraklar gülerken,
Ceylanlar pınara koşar, suları bölerken,
Geceler huzura yatar, yıldızlar inerken.
*
Renklerle oyun kuruyor, ressamlar misali,
Baharı baştan yazıyor, yoktur hiç emsali,
Çayırlar sevgi sunuyor, coşkulu ahali.
*
Vadiler kucak açıyor, süzülen sellere,
Papatya selam çakıyor, esen ılık yellere,
Tabiat umut saçıyor, uzanan ellere.
*
Mevsimler el ele vermiş, dönüyor durmadan,
Meyveler dalda çıldırmış, düşüyor sormadan,
Tabiat cömertçe sermiş, coşuyor yorulmadan.
*
Yağmurlar türkü okuyor, bereket bağında,
Topraklar sevda dokuyor, yeşil dağ çağında,
Güneşler kına yakıyor, ufkun otağında.