Ne bir azizim ben,ne bir ârif
Gurbet kokulu bulutlar vardır başımda
Ne bir gül oldum ben, ne bir karanfil
Sonbahar oldum, döktüm sararmış yaprakları
Yıllardır görülmeyen hayatlara baktım
Sonbaharı göremeyen sararmış yapraklara
Dertli yorgunluğumu dinlendirmem zaman alır
Mahzun bir bülbül öter içimde şimdi
Vakitsiz bir kıyamet kopar
Kıyametin alametidir o bülbül
Dindirebilirsem onu şimdi
Gülşenime mavi kelebekler konar
Yaşa ey umudum yaşa
Kıştan koşup bahara sarıl
Kışta donanlar için sarıl
Dimdik dur sükûnetini bozmadan
Yüreğini rehavete kaptırmadan
Çocukların, çalınan düşlerine sarıl
Şu rüzgarın hep bizi savurdu padişahım
Dağ sıçanı eller üstünde tutuldu padişahım
Bizim avuçlardan kayışımız reva mıydı padişahım
Yetmişin de bu şeytanlık ağır değil mi padişahım
Şimdi anlatayım sana yirmi yıllık dümenini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!