Berdan Doğu Şiirleri - Şair Berdan Doğu

Kayalar var önümde
Aşamayacağım kadar büyük kayalar
Her zamankinden de daha soğuk buralar
Oysa sıcak bir tebessüm damlıyordu dilimde
Güneş bana gülümsüyordu şu sıralar

Yedi göğüme kilit vuruldu, bilmez miyim?
Sanrılarım, hülyalarımın tiryakisi oldu.
Arafta bendime divan kurdu sayeler,
Yolumu aydınlatan içimdeki mumlar oldu.
Ben o yolu binbir adımla yürümez miyim?

Kıyametler ortasında gözüm sığındı gönlüne,
Turkuaz sabahlarında güneşin oldu mabedim.
Belki de bir füsun olmuşumdur nezdinde,
Belki de gamzelerinde son bulacaktır matemim.

Rıhtıma güller devrildi, renk getirdi şavkıma,

Ben kötülüğün efendisiyim
Bir gülü dalından koparıp da soldurmam
Sessiz bir lahzaya bakar
Ben vefasızlığın ta kendisiyim
Canmâna olan ne var ise
Söküp atmam,bir lahzaya bakar

Ey derûnum anlamadın mı güneşin küstüğünü
Payına sadece ıssız gecelerin düştüğünü
Gece kahrın ızdırabıyla bin ah çekip
Gündüz tenha sırların diyarına göçtüğünü
Anlamadın mı ey kalbim, sayfalarca heder olduğunu
Ben anlayamadım bu sedâlara niye sessiz olduğunu

Aydınlanamadım güneşimin bana küstüğüne.
Yörüngemde bahtımı güldürecek kuşlar öldü.
Adanmışlar mezarlığına gömdüm talihimi,
Toprak, talihimden daha beyaz göründü.

Feraset sarayıma akbabalar üşüşür,

Tazeydi gülşenimize ektiğim güller
Lakin soluyordular birer birer
Önce rüyaydı sizi yaşamak
Sonra kabusa döndü,döndük
Uyandık her taraf kan ter
Bir hengameyle yıkılmıştı bütün neferler

Ab-ı hayat bulayım sana narinim
Seni ipekten kumaşlara sarayım
Beni böyle yakıp gitme narinim
İstersen ömrümü ömrüne katayım

Hicranınla döner sonbaharım kışa

Sen, yok sayıldıkça daha da var olacaksın evlâdım
Yıldızlı semalarda, sadece sen anılacaksın evlâdım

İndirip uçurtmalarını ezip geçtiler biliyorum
Üzülme! uçurtmalarımız yeniden süzülecek evlâdım

Bir yudum almak için şarabından,
Bir parça beyaz gönderdim mehtabımdan.
Bilemedim göğümüzün ayrı olduğunu,
Kalplerin sadece masallarda bir olduğunu.
Gezegenler bile bakamadı utancından,
Yıldızlar söyledi gözlerimin dolduğunu.