ben
kimi zaman hayat denilen oyunda kayıplarım vardır
kimi zaman küçük düşler kurar büyük yanlızlıklar söylerim.
kimi zaman hayallerim kırılır. ama kendi 'düş'ün ağlamaz bilirim
ben
kimi zaman sessiz bir şair. kimi zaman çığlık çığlığa bir sokak delisiyim. avazım çıktığı kadar severim kimi zaman. kimi zaman içimden nefret ederim
kimi zaman nefes almayı unuturum satırların arasında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta