Benimle gel muğlak sabahlara uyanalım küçük çekik gözlerim kesiliyor kemik çerçeveli gözlüğünün ardındaki siyaha yakın koyu kahve gözlerinle...
Cumbada kahve içerken zırtapozluk yapıp falımıza bakalım buğulu gözlerinde açılıyor kapılar buralara koşarak geliyorsun fazlasıyla karanlık
Bir kıvılcım gerek
Farkındamısın kontrolsüz bedenimin...
Peki ya kimde kontrol
Hangimiz kendimizdeyiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta