Benimle Gel Şiiri - Merve Dinçarslan

Merve Dinçarslan
16

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Benimle Gel

Vakti geldi.
Bilmeye hakkınız var.
Bazı şeyleri hiç bir zaman anlayamayacağınızın hüznünü, diyorum.
Kavgaya tutuşan iki sokak çocuğunu ayırmak,
sakinleşmeleri için başlarını okşamak,
uzun zamandır su ile ilişkisinin kesildiğini anlamak yani.
anlamayacaksınız diyorum bazı şeyleri.

Suyun değdiği yerleri görmeyeceksiniz.
Acı olan da..
Bilemeyeceksiniz.
Bastığınız halde bir çimene.
İçtiniz de.
Günah da çıkardınız oysa..
Neyse.

İlk baharda rengarenk çiçeklerin aksine,
umudumu yeşertiyor çırıl çıplak Ağaçlar.
Kendimi izliyorum onlarda, kemiklerimi..
Bir zamanlar rengarenk olduklarını hatırlayıp..

Ah!

Hiç acele etmiyor onlar.
Kıskandırıyor, sabırları.
Dimdik ayakta durmak, çabaları.
Yeniden yeşereceklerinin bilincinde gibiler.
Kendimi izliyorum gülümseyerek..
“Bir ağaç olsam sanki
başımın üzerinde yeri olsa bulutların”
Su’yla tanışsa sokak çocukları.
Yağlı bir saçı okşamak diyorum.
Anlatamıyorum.

Uzaklaştırınız kendinizden...
Beni, İcra Memurlarını,
Reklamcıları, Anketörleri..
Hepimizin ortak noktasını bulun.
Hüznünüzü ve sevincinizi paylaşmayacaksınız onlarla..
Bir dakikanızı istemiyorum daha.

Günü birlik gezilerin rehberiyim ben
Zevklerin neler? neler dinlersin?
Nereye dokunulmasını seversin?
Nelerden yüz çevirirsin?
Güneş gitmeden tanıtırım kendini sana.
Gezi biter.
Gidersin sonra.
Biraz karanlıkta kalırım.
Dinlenirim belki
Güneş yine gelir.
Işığın hakikatinden utanıp giyinmeye başlar Ağaçlar.
Gece daha merhametlidir.
Saklar sırlarını dostça.

İnsanın yaptığı en iyi şeyi yaparak,
beni öldürünüz.
Unutunuz beni.
Keşfe çıktığımız yerleri,
unutunuz kendinizi.
Pencere kenarında güneşe,
sulamayı unut beni.
Sütten kes.
Cami avlusunda Ümmilere terk et bedenimi.

Beni anla.
Ciğerlerime doldurduğum dumandan al haberi.
Sustuğum gecelerden sor.
Yastığıma dökülen saçlarımı çöz.
Yağlı ellerimden tut.
Susuzluğu, Aşksızlığı, Sılayı anla.
Bazı şeyleri hiç bir zaman anlayamayacağınızın hüznü, diyorum.
ANLATAMIYORUM.

Çiçeklerin tomurcuklanmalarını izle benimle.
Ağaçların daha hızlı giyinmelerine yardım edelim.
Suların ısısını ilk biz ölçelim tenimizde.
Kuşlara yolluk hazırlayalım göç için.
Sana savaşın ortasında bile sevebilmeyi öğretirim belki.
benimle gel.

Bak bu Güneş.
Bu da Ay.
Kavuşamadılar onlar.
Hiç kavuşamayacaklar.
Fakat Ay, Güneşi izlemekten hiç usanmayacak,
Güneş ise “benimle gel” demekten..

Dünya, günü birlik bir gezi.
Benimle gel.

Ailelerin ve devletlerin kirlettiği çocukların ellerine,
Su tutalım birlikte..
Rast gele zillere basalım, kaçmadan.
Zillerin ardında ki yalnızlara dost olalım
Her gün iki ekmek fazladan alalım.
Bak şu ağacın dibinde çığlıklarla susan biri var
Dinleyelim sevgilim.
Benimle gel.

Merve Dinçarslan
Kayıt Tarihi : 15.8.2020 23:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!