Ben bir zamanlar çocuktum, yalnız ve mutsuz,
Evden kaçmıştım ve hiç kimsenin bilmediği bir yere,
Bende bilmiyordum nereye kaçtığımı,
Çok küçüktüm, sadece acıları biliyordum,
Kimse beni sevmiyordu, annem ve babam da benden memnun değildiler,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ormanıma çekilirim acılarımla ben,
Gerektiğinde ağlarım,
Öyle ağlarımki gözyaşlarım dere olur,
Benim ormanımda,
..şiiriniz güzel .saygılarımı snuyorum...
Burada beni hiç kimse duymuyordu,
O kadar üzgündümki 10 kişilik ağlıyordum
Şimdi yıllar sonra, burası halen benim ormanım,
Kimsenin bilmediği benim ormanım,
Ormanıma çekilirim acılarımla ben,
Gerektiğinde ağlarım,
Öyle ağlarımki gözyaşlarım dere olur,
Benim ormanımda,
kutlarim misralarinizi
basarilarinizin devami dilegiyle
saygilarimla
Benden de tam puan. Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta